titan
Nederlands
Woordafbreking
- ti·tan
Woordherkomst en -opbouw
enkelvoud | meervoud | |
---|---|---|
naamwoord | titan | titanen titans |
verkleinwoord | titaantje | titaantjes |
Zelfstandig naamwoord
titan m [3]
- (mythologie) lid van een geslacht van reuzen uit de Griekse mythologie dat de strijd met de goden aanbond, doch verloor
- Prometheus was de zoon van de titan Japetus. [4]
- (figuurlijk) een van de veruit sterksten of invloedrijksten op een bepaald gebied
- Potgieter kreeg al dadelijk een sterke indruk van de beroemde Leidse student, die met zijn slordig uiterlijk en gebrek aan ‘wereld’ een titan van de geest was; van zijn afkeer van aanmatiging, zijn omvangrijke kennis en zijn helder oordeel, ook in literaire zaken. [5]
Gangbaarheid
- Het woord titan staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- In onderzoek van het Centrum voor Leesonderzoek uit 2013 werd 'titan' herkend door:
76 % | van de Nederlanders; |
74 % | van de Vlamingen. |
Verwijzingen
- "titan" in: Sijs, N. van der Chronologisch woordenboek. De ouderdom en herkomst van onze woorden en betekenissen. 2e druk (2002) Veen, Amsterdam / Antwerpen; op website dbnl.org; ISBN 90 204 2045 3
- titan op website: Etymologiebank.nl
- Woordenboek der Nederlandsche taal (1864-2001).
- Spiegel, H.L. (ed. F. Veenstra) Hert-spiegel. (1992) Verloren, Hilversum; ISBN 906550348X; p. 253; geraadpleegd 2019-04-13
- Smit, J. Leven en werken van E.J. Potgieter 1808-1875. 2e druk (1983) Martinus Nijhoff, Leiden; ISBN 90 247 9121 9; p. 73; geraadpleegd 2019-04-13
Tsjechisch
Periodiek systeem der elementen (ces) | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
Uitspraak
- IPA: /tɪtan/
Woordafbreking
- ti·tan
Zelfstandig naamwoord
titan monbezield
- (element) (scheikunde) titaan, titanium; scheikundig element met symbool Ti en atoomnummer 22. Het is een grijs overgangsmetaal.
- «Zubní implantát je malý šroubek z čistého titanu.»
- De tandimplantaat is een kleine schroef uit puur titaan.
- «Zubní implantát je malý šroubek z čistého titanu.»
Verbuiging
enkelvoud | meervoud | |
---|---|---|
nominatief | titan | titany |
genitief | titanu | titanů |
datief | titanu | titanům |
accusatief | titan | titany |
vocatief | titane | titany |
locatief | titanu | titanech |
instrumentalis | titanem | titany |
Hyperoniemen
- chemický element monbezield
- chemický prvek monbezield
- kov monbezield
- přechodný kov monbezield
Afgeleide begrippen
- titaničitý
- titanitý
- titanový
Verwante begrippen
- Titan monbezield
- Titán mbezield
- titanit monbezield
Verwijzingen
- Internetová jazyková příručka - Ústav pro jazyk český AV ČR (Tsjechisch)
- Slovník spisovného jazyka českého - Ústav pro jazyk český AV ČR (Tsjechisch)
- Příruční slovník jazyka českého - Ústav pro jazyk český AV ČR (Tsjechisch)
- Česko-německý slovník Fr. Št. Kotta - Ústav pro jazyk český AV ČR (Tsjechisch)
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative
Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.