ontzetten
Nederlands
Uitspraak
naamwoord van handeling | |
---|---|
zelfstandig | bijvoeglijk |
ontzetten | ontzettend |
ontzet | ontzet |
ontzetting |
Woordafbreking
- ont·zet·ten
Woordherkomst en -opbouw
- In de betekenis van ‘verbijsteren’ voor het eerst aangetroffen in 1265 [1]
- Afgeleid van zetten met het voorvoegsel ont-
stamtijd | ||
---|---|---|
onbepaalde wijs |
verleden tijd |
voltooid deelwoord |
ontzetten |
ontzette |
ontzet |
zwak -t | volledig |
Werkwoord
ontzetten
- overgankelijk (militair) het opheffen van een belegering
- Zij wisten de stad eindelijk te ontzetten.
- hevig doen schrikken
- de genoemde waardigheid, functie etc. ontnemen
Synoniemen
- [2] verbijsteren, onthutsen, ontstellen
- [3] ontslaan, royeren, afzetten
Vertalingen
Werkwoord
vervoeging van |
---|
ontzetten |
ontzetten
- meervoud verleden tijd van ontzetten
- Wij ontzetten.
- Jullie ontzetten.
- Zij ontzetten.
- Wij ontzetten.
Gangbaarheid
- Het woord ontzetten staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- In onderzoek van het Centrum voor Leesonderzoek uit 2013 werd 'ontzetten' herkend door:
99 % | van de Nederlanders; |
99 % | van de Vlamingen. |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative
Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.