object
Nederlands
Woordafbreking
- ob·ject
Woordherkomst en -opbouw
- Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘voorwerp’ voor het eerst aangetroffen in 1500 [1]
- met het voorvoegsel ob-
enkelvoud | meervoud | |
---|---|---|
naamwoord | object | objecten |
verkleinwoord | objectje | objectjes |
Zelfstandig naamwoord
object o
- voorwerp dat fysiek bestaat
- (grammatica) voorwerp
- (filosofie) entiteit die behandeld wordt en waarvan het bestaan onafhankelijk wordt geacht van het subject
- (informatica) in objectgeoriënteerd programmeren: een component die gegevens en/of programmacode bevat
Hyponiemen
- beleggingsobject, hemelobject, kennisobject, kenobject, leerobject, lustobject, proefobject, rechtsobject, ruilobject, testobject, verzamelobject
Afgeleide begrippen
- objectcode, objectentheater, objectgeoriënteerd, objectglaasje, objectglas, objectoriëntatie, objecttaal, objecttafel, objectzin
Vertalingen
1. voorwerp
2. grammaticaal voorwerp
Gangbaarheid
- Het woord object staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- In onderzoek van het Centrum voor Leesonderzoek uit 2013 werd 'object' herkend door:
100 % | van de Nederlanders; |
99 % | van de Vlamingen. |
Engels
Zelfstandig naamwoord
object
vervoeging | |
---|---|
onbepaalde wijs | to object |
he/she/it | objects |
verleden tijd | objected |
voltooid deelwoord |
objected |
onvoltooid deelwoord |
objecting |
gebiedende wijs | object |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative
Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.