blijk

Nederlands

Uitspraak
Woordafbreking
  • blijk
enkelvoud meervoud
naamwoord blijk blijken
verkleinwoord blijkje blijkjes

Zelfstandig naamwoord

blijk o

  1. een teken waaruit iets blijkt, bijvoorbeeld deelname
    • Hij zond bloemen als blijk van zijn betrokkenheid. 
    • Als blijk van vertrouwen mocht ik zijn auto lenen. 
Synoniemen
Verwante begrippen
Hyponiemen
  • huldeblijk, liefdeblijk
Afgeleide begrippen
Uitdrukkingen en gezegden
  • blijk geven van
iets laten merken
Vertalingen

Werkwoord

vervoeging van
blijken

blijk

  1. eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van blijken
    • Ik blijk. 
  2. gebiedende wijs van blijken
    • Blijk! 
  3. (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van blijken
    • Blijk je? 

Gangbaarheid

  • Het woord blijk staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
99 %van de Nederlanders;
99 %van de Vlamingen.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.