billijk
Nederlands
Woordafbreking
- bil·lijk
Woordherkomst en -opbouw
- In de betekenis van ‘rechtvaardig’ voor het eerst aangetroffen in 1300 [1]
- van Middelnederlands billijc, billike "rechtvaardig, passend", cognaat met Duits billig [2][3]
stellend | vergrotend | overtreffend | |
---|---|---|---|
onverbogen | billijk | billijker | billijkst |
verbogen | billijke | billijkere | billijkste |
partitief | billijks | billijkers | - |
Bijvoeglijk naamwoord
billijk
- redelijk, rechtvaardig, eerlijk, een niet te hoge of te lage prijs
- Hij verkocht die lamp voor een billijke prijs.
Verwante begrippen
Werkwoord
vervoeging van |
---|
billijken |
billijk
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van billijken
- Ik billijk.
- gebiedende wijs van billijken
- Billijk!
- (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van billijken
- Billijk je?
Gangbaarheid
- Het woord billijk staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- In onderzoek van het Centrum voor Leesonderzoek uit 2013 werd 'billijk' herkend door:
93 % | van de Nederlanders; |
93 % | van de Vlamingen. |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative
Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.