billijken
Nederlands
Woordafbreking
- bil·lij·ken
Woordherkomst en -opbouw
stamtijd | ||
---|---|---|
onbepaalde wijs |
verleden tijd |
voltooid deelwoord |
billijken /ˈbɪləkə(n)/ |
billijkte /ˈbɪləktə/ |
gebillijkt /ɣəˈbɪləkt/ |
zwak -t | volledig |
Werkwoord
billijken
- overgankelijk goedkeuren of toestaan
- Ik kan het gedrag van die jongen niet billijken.
Verwante begrippen
Hyponiemen
- misbillijken
Gangbaarheid
- Het woord billijken staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- In onderzoek van het Centrum voor Leesonderzoek uit 2013 werd 'billijken' herkend door:
92 % | van de Nederlanders; |
64 % | van de Vlamingen. |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative
Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.