eïs
Nederlands
Woordafbreking
- eïs
Woordherkomst en -opbouw
- Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘met een halve toon verhoogde e’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1890 [1]
enkelvoud | meervoud | |
---|---|---|
naamwoord | eïs | eïssen |
verkleinwoord | eïsje | eïsjes |
Zelfstandig naamwoord
eïs v/m
- (muziek) een met een halve toon verhoogde toon "e"
- De toon “eïs” klinkt in de getempereerde stemming gelijk aan de toon “f”.
- (muziek) de grondtoon (tonica) van de “eïs-mineurtoonladder”, tevens een korte aanduiding van die toonladder
- Op de notenbalk van een etude in eïs, staan acht kruisen als voortekens.
- (muziek) de grondtoon van het “eïs-mineurakkoord”, de kleine drieklank op de eerste trap (tonica-akkoord) van de kleinetertstoonladder op die toon
- De drie tonen van het eïs-mineurakkoord (symbool: E#m) in grondligging, zijn: eïs - gis - bis.
Antoniemen
- [1] as
- [2] Eïs, Eïs-groot, Eïs-majeur, Eïs-grotetertstoonladder
- [3] Eïs, Eïs-groot, Eïs-majeurakkoord
Afgeleide begrippen
Vertalingen
2. eïs-kleinetertstoonladder
3. eïs-mineurgrondakkoord
Gangbaarheid
- Het woord eïs staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- In onderzoek van het Centrum voor Leesonderzoek uit 2013 werd 'eïs' herkend door:
13 % | van de Nederlanders; |
7 % | van de Vlamingen. |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative
Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.