claim
Nederlands
Woordafbreking
- claim
Woordherkomst en -opbouw
- Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘vordering’ voor het eerst aangetroffen in 1886 [1]
- [2]
enkelvoud | meervoud | |
---|---|---|
naamwoord | claim | claims |
verkleinwoord | claimpje | claimpjes |
Zelfstandig naamwoord
claim m
- (juridisch) aanspraak op vergoeding van schade
- De gemeente acht zich niet schuldig en wijst claims af.
- (juridisch) recht op bepaald stuk grond
- Het land houdt vast aan zijn claim op het eiland.
- beweren dat een bepaalde stelling waar is
Hyponiemen
- aansprakelijkheidsclaim, asbestclaim, asbestoseclaim, fraudeclaim, gezondheidsclaim, groepsclaim, megaclaim, milieuclaim, miljardenclaim, miljoenenclaim, no-claim, planschadeclaim, restschadeclaim, schadeclaim, tegenclaim, terugclaimen, verzekeringsclaim,
Afgeleide begrippen
- claimadvocaat, claimant, claimcultuur, claimemissie, claimen, claimhandel, claimloket, claimrecht, terugclaimen
Vertalingen
Werkwoord
vervoeging van |
---|
claimen |
claim
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van claimen
- Ik claim.
- gebiedende wijs van claimen
- Claim!
- (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van claimen
- Claim je?
Gangbaarheid
- Het woord claim staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- In onderzoek van het Centrum voor Leesonderzoek uit 2013 werd 'claim' herkend door:
99 % | van de Nederlanders; |
98 % | van de Vlamingen. |
Verwijzingen
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative
Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.