individualiteit
Nederlands
Woordafbreking
- in·di·vi·du·a·li·teit
Woordherkomst en -opbouw
- Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘eigen aard’ voor het eerst aangetroffen in 1824 [1]
- afgeleid van individueel met het achtervoegsel -iteit [2]
enkelvoud | meervoud | |
---|---|---|
naamwoord | individualiteit | individualiteiten |
verkleinwoord | - | - |
Zelfstandig naamwoord
individualiteit v [3]
- eigenheid, persoonlijkheid
- het als individu te onderscheiden zijn
Gangbaarheid
- Het woord individualiteit staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
Verwijzingen
- "individualiteit" in: Sijs, N. van der Chronologisch woordenboek. De ouderdom en herkomst van onze woorden en betekenissen. 2e druk (2002) Veen, Amsterdam / Antwerpen; op website dbnl.org; ISBN 90 204 2045 3
- individualiteit op website: Etymologiebank.nl
- Woordenboek der Nederlandsche taal (1864-2001).
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative
Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.