stipulatie
Nederlands
Woordafbreking
- sti·pu·la·tie
Woordherkomst en -opbouw
- Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘het stipuleren’ voor het eerst aangetroffen in 1501 [1]
- Naamwoord van handeling van stipuleren met het achtervoegsel -atie [2]
enkelvoud | meervoud | |
---|---|---|
naamwoord | stipulatie | stipulaties |
verkleinwoord | - | - |
Gangbaarheid
- Het woord stipulatie staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
Verwijzingen
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative
Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.