σούρνω
Greek
Pronunciation
- IPA(key): /ˈsur.no/
- Hyphenation: σούρ‧νω
Verb
σούρνω • (soúrno) (simple past έσουρα, passive σούρνομαι)
- (colloquial) Alternative form of σέρνω (sérno)
Conjugation
σούρνω σούρνομαι
Active voice ➤ | Passive voice ➤ | |||
Indicative mood ➤ | Imperfective aspect ➤ | Perfective aspect ➤ | Imperfective aspect | Perfective aspect |
Non-past tenses ➤ | Present ➤ | Dependent ➤ | Present | Dependent |
1 sg | σούρνω | σούρω | σούρνομαι | σουρθώ |
2 sg | σούρνεις | σούρεις | σούρνεσαι | σουρθείς |
3 sg | σούρνει | σούρει | σούρνεται | σουρθεί |
1 pl | σούρνουμε, [‑ομε] | σούρουμε, [‑ομε] | σουρνόμαστε | σουρθούμε |
2 pl | σούρνετε | σούρετε | σούρνεστε, σουρνόσαστε | σουρθείτε |
3 pl | σούρνουν(ε) | σούρουν(ε) | σούρνονται | σουρθούν(ε) |
Past tenses ➤ | Imperfect ➤ | Simple past ➤ | Imperfect | Simple past |
1 sg | έσουρνα | έσουρα | σουρνόμουν(α) | σούρθηκα |
2 sg | έσουρνες | έσουρες | σουρνόσουν(α) | σούρθηκες |
3 sg | έσουρνε | έσουρε | σουρνόταν(ε) | σούρθηκε |
1 pl | σούρναμε | σούραμε | σουρνόμασταν, (‑όμαστε) | σουρθήκαμε |
2 pl | σούρνατε | σούρατε | σουρνόσασταν, (‑όσαστε) | σουρθήκατε |
3 pl | έσουρναν, σούρναν(ε) | έσουραν, σούραν(ε) | σούρνονταν, (σουρνόντουσαν) | σούρθηκαν, σουρθήκαν(ε) |
Future tenses ➤ | Continuous ➤ | Simple ➤ | Continuous | Simple |
1 sg | θα σούρνω ➤ | θα σούρω ➤ | θα σούρνομαι ➤ | θα σουρθώ ➤ |
2,3 sg, 1,2,3 pl | θα σούρνεις, … | θα σούρεις, … | θα σούρνεσαι, … | θα σουρθείς, … |
Perfect aspect ➤ | Perfect aspect | |||
Present perfect ➤ | έχω, έχεις, … σούρει έχω, έχεις, … συρμένο, ‑η, ‑ο ➤ |
έχω, έχεις, … σουρθεί είμαι, είσαι, … συρμένος, ‑η, ‑ο ➤ | ||
Past perfect ➤ | είχα, είχες, … σούρει είχα, είχες, … συρμένο, ‑η, ‑ο |
είχα, είχες, … σουρθεί ήμουν, ήσουν, … συρμένος, ‑η, ‑ο | ||
Future perfect ➤ | θα έχω, θα έχεις, … σούρει θα έχω, θα έχεις, … συρμένο, ‑η, ‑ο |
θα έχω, θα έχεις, … σουρθεί θα είμαι, θα είσαι, … συρμένος, ‑η, ‑ο | ||
Subjunctive mood ➤ | Formed using present, dependent (for simple past) or present perfect from above with a particle (να, ας). | |||
Imperative mood ➤ | Imperfective aspect | Perfective aspect | Imperfective aspect | Perfective aspect |
2 sg | σούρνε | σούρε | — | (σούρσου) |
2 pl | σούρνετε | σούρτε | σούρνεστε | σουρθείτε |
Other forms | Active voice | Passive voice | ||
Present participle➤ | σούρνοντας ➤ | σουρνάμενος, ‑η, ‑ο ➤ | ||
Perfect participle➤ | έχοντας σούρει ➤ | συρμένος, ‑η, ‑ο ➤ | ||
Nonfinite form➤ | σούρει | σουρθεί | ||
Notes Appendix:Greek verbs |
• (…) optional or informal. […] rare. {…} learned, archaic. • Multiple forms are shown in order of reducing frequency. • Periphrastic imperative forms may be produced using the subjunctive. | |||
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative
Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.