करण
Hindi
Pronunciation
- IPA(key): [kərəɳ]
Derived terms
- अनुकरण (anukraṇ)
- अनुलिपिकरण (anulipikraṇ)
- अलंकरण (alaṅkraṇ)
- अस्वीकरण (asvīkraṇ)
- उद्योगीकरण (udyogīkraṇ)
- एकीकरण (ekīkraṇ)
- केंन्द्रीकरण (kenndrīkraṇ)
- नवीकरण (navīkraṇ)
Pali
Alternative forms
Declension
Declension table of "करण" (neuter)
Case \ Number | Singular | Plural |
---|---|---|
Nominative (first) | करणं | करणानि |
Accusative (second) | करणं | करणानि |
Instrumental (third) | करणेन | करणेहि or करणेभि |
Dative (fourth) | करणस्स or करणाय or करणत्थं | करणानं |
Ablative (fifth) | करणस्मा or करणम्हा or करणा | करणेहि or करणेभि |
Genitive (sixth) | करणस्स | करणानं |
Locative (seventh) | करणस्मिं or करणम्हि or करणे | करणेसु |
Vocative (calling) | करण | करणानि |
Sanskrit
Etymology
Derived from कर (kara, “doer, maker, causer”, noun).
Inflection
Masculine a-stem declension of करण | |||
---|---|---|---|
Nom. sg. | करणः (karaṇaḥ) | ||
Gen. sg. | करणस्य (karaṇasya) | ||
Singular | Dual | Plural | |
Nominative | करणः (karaṇaḥ) | करणौ (karaṇau) | करणाः (karaṇāḥ) |
Vocative | करण (karaṇa) | करणौ (karaṇau) | करणाः (karaṇāḥ) |
Accusative | करणम् (karaṇam) | करणौ (karaṇau) | करणान् (karaṇān) |
Instrumental | करणेन (karaṇena) | करणाभ्याम् (karaṇābhyām) | करणैः (karaṇaiḥ) |
Dative | करणाय (karaṇāya) | करणाभ्याम् (karaṇābhyām) | करणेभ्यः (karaṇebhyaḥ) |
Ablative | करणात् (karaṇāt) | करणाभ्याम् (karaṇābhyām) | करणेभ्यः (karaṇebhyaḥ) |
Genitive | करणस्य (karaṇasya) | करणयोः (karaṇayoḥ) | करणानाम् (karaṇānām) |
Locative | करणे (karaṇe) | करणयोः (karaṇayoḥ) | करणेषु (karaṇeṣu) |
Feminine ī-stem declension of करण | |||
---|---|---|---|
Nom. sg. | करणी (karaṇī) | ||
Gen. sg. | करण्याः (karaṇyāḥ) | ||
Singular | Dual | Plural | |
Nominative | करणी (karaṇī) | करण्यौ (karaṇyau) | करण्यः (karaṇyaḥ) |
Vocative | करणि (karaṇi) | करण्यौ (karaṇyau) | करण्यः (karaṇyaḥ) |
Accusative | करणीम् (karaṇīm) | करण्यौ (karaṇyau) | करणीः (karaṇīḥ) |
Instrumental | करण्या (karaṇyā) | करणीभ्याम् (karaṇībhyām) | करणीभिः (karaṇībhiḥ) |
Dative | करण्यै (karaṇyai) | करणीभ्याम् (karaṇībhyām) | करणीभ्यः (karaṇībhyaḥ) |
Ablative | करण्याः (karaṇyāḥ) | करणीभ्याम् (karaṇībhyām) | करणीभ्यः (karaṇībhyaḥ) |
Genitive | करण्याः (karaṇyāḥ) | करण्योः (karaṇyoḥ) | करणीनाम् (karaṇīnām) |
Locative | करण्याम् (karaṇyām) | करण्योः (karaṇyoḥ) | करणीषु (karaṇīṣu) |
Neuter a-stem declension of करण | |||
---|---|---|---|
Nom. sg. | करणम् (karaṇam) | ||
Gen. sg. | करणस्य (karaṇasya) | ||
Singular | Dual | Plural | |
Nominative | करणम् (karaṇam) | करणे (karaṇe) | करणानि (karaṇāni) |
Vocative | करण (karaṇa) | करणे (karaṇe) | करणानि (karaṇāni) |
Accusative | करणम् (karaṇam) | करणे (karaṇe) | करणानि (karaṇāni) |
Instrumental | करणेन (karaṇena) | करणाभ्याम् (karaṇābhyām) | करणैः (karaṇaiḥ) |
Dative | करणाय (karaṇāya) | करणाभ्याम् (karaṇābhyām) | करणेभ्यः (karaṇebhyaḥ) |
Ablative | करणात् (karaṇāt) | करणाभ्याम् (karaṇābhyām) | करणेभ्यः (karaṇebhyaḥ) |
Genitive | करणस्य (karaṇasya) | करणयोः (karaṇayoḥ) | करणानाम् (karaṇānām) |
Locative | करणे (karaṇe) | करणयोः (karaṇayoḥ) | करणेषु (karaṇeṣu) |
Noun
करण • (karaṇa) m
Inflection
Masculine a-stem declension of करण | |||
---|---|---|---|
Nom. sg. | करणः (karaṇaḥ) | ||
Gen. sg. | करणस्य (karaṇasya) | ||
Singular | Dual | Plural | |
Nominative | करणः (karaṇaḥ) | करणौ (karaṇau) | करणाः (karaṇāḥ) |
Vocative | करण (karaṇa) | करणौ (karaṇau) | करणाः (karaṇāḥ) |
Accusative | करणम् (karaṇam) | करणौ (karaṇau) | करणान् (karaṇān) |
Instrumental | करणेन (karaṇena) | करणाभ्याम् (karaṇābhyām) | करणैः (karaṇaiḥ) |
Dative | करणाय (karaṇāya) | करणाभ्याम् (karaṇābhyām) | करणेभ्यः (karaṇebhyaḥ) |
Ablative | करणात् (karaṇāt) | करणाभ्याम् (karaṇābhyām) | करणेभ्यः (karaṇebhyaḥ) |
Genitive | करणस्य (karaṇasya) | करणयोः (karaṇayoḥ) | करणानाम् (karaṇānām) |
Locative | करणे (karaṇe) | करणयोः (karaṇayoḥ) | करणेषु (karaṇeṣu) |
Descendants
- → Arabic: كَرَّانِيّ (karrāniyy)
- → Malay: këráni / کراني
- → Tagalog: kawaní
- → Tamil: கிரானி (kirāṉi)
Noun
करण • (karaṇa) f
Inflection
Feminine i-stem declension of करण | |||
---|---|---|---|
Nom. sg. | करणिः (karaṇiḥ) | ||
Gen. sg. | करण्याः / करणेः (karaṇyāḥ / karaṇeḥ) | ||
Singular | Dual | Plural | |
Nominative | करणिः (karaṇiḥ) | करणी (karaṇī) | करणयः (karaṇayaḥ) |
Vocative | करणे (karaṇe) | करणी (karaṇī) | करणयः (karaṇayaḥ) |
Accusative | करणिम् (karaṇim) | करणी (karaṇī) | करणीः (karaṇīḥ) |
Instrumental | करण्या (karaṇyā) | करणिभ्याम् (karaṇibhyām) | करणिभिः (karaṇibhiḥ) |
Dative | करण्यै / करणये (karaṇyai / karaṇaye) | करणिभ्याम् (karaṇibhyām) | करणिभ्यः (karaṇibhyaḥ) |
Ablative | करण्याः / करणेः (karaṇyāḥ / karaṇeḥ) | करणिभ्याम् (karaṇibhyām) | करणिभ्यः (karaṇibhyaḥ) |
Genitive | करण्याः / करणेः (karaṇyāḥ / karaṇeḥ) | करण्योः (karaṇyoḥ) | करणीनाम् (karaṇīnām) |
Locative | करण्याम् / करणौ (karaṇyām / karaṇau) | करण्योः (karaṇyoḥ) | करणिषु (karaṇiṣu) |
Noun
करण • (karaṇa) n
- The act of making, doing, producing, effecting.
- act, deed
- action, especially a religious one.
- The special business of any tribe or caste.
- calculation, especially an astronomical one.
- An astrological division of the day.
- (linguistics) pronunciation, articulation
- (grammar) A sound or word as an independent part of speech.
- The posture of an ascetic.
- A posture in sexual intercourse.
- instrument, means of action
- An organ of sense or of speech.
- (law) instrument, document, bond
- (grammar) The means or instrument by which an action is effected, the idea expressed by the instrumental case, instrumentality
- spell, charm
- rhythm, time
- body
- field
- mind, heart
- grain
Inflection
Neuter a-stem declension of करण | |||
---|---|---|---|
Nom. sg. | करणम् (karaṇam) | ||
Gen. sg. | करणस्य (karaṇasya) | ||
Singular | Dual | Plural | |
Nominative | करणम् (karaṇam) | करणे (karaṇe) | करणानि (karaṇāni) |
Vocative | करण (karaṇa) | करणे (karaṇe) | करणानि (karaṇāni) |
Accusative | करणम् (karaṇam) | करणे (karaṇe) | करणानि (karaṇāni) |
Instrumental | करणेन (karaṇena) | करणाभ्याम् (karaṇābhyām) | करणैः (karaṇaiḥ) |
Dative | करणाय (karaṇāya) | करणाभ्याम् (karaṇābhyām) | करणेभ्यः (karaṇebhyaḥ) |
Ablative | करणात् (karaṇāt) | करणाभ्याम् (karaṇābhyām) | करणेभ्यः (karaṇebhyaḥ) |
Genitive | करणस्य (karaṇasya) | करणयोः (karaṇayoḥ) | करणानाम् (karaṇānām) |
Locative | करणे (karaṇe) | करणयोः (karaṇayoḥ) | करणेषु (karaṇeṣu) |
References
- Potet, Jean-Paul G. (2013) Arabic and Persian Loanwords in Tagalog, 2nd edition, →ISBN, page 383
- Monier Williams (1899), “करण”, in A Sanskrit–English Dictionary, […], new edition, Oxford: At the Clarendon Press, OCLC 458052227, page 0254.
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative
Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.