στραβώνομαι
Greek
Verb
στραβώνομαι • (stravónomai) passive (simple past στραβώθηκα, active στραβώνω)
- passive form of στραβώνω (stravóno).
Conjugation
στραβώνομαι
Non-past tenses | Past tenses | |||
---|---|---|---|---|
Imperfective | Present | Continuous future | Imperfect | |
1st person | sg | στραβώνομαι | θα στραβώνομαι | στραβωνόμουν, στραβωνόμουνα |
2nd person | στραβώνεσαι | θα στραβώνεσαι | στραβωνόσουν, στραβωνόσουνα | |
3rd person | στραβώνεται | θα στραβώνεται | στραβωνόταν, στραβωνότανε | |
1st person | pl | στραβωνόμαστε | θα στραβωνόμαστε | στραβωνόμασταν, στραβωνόμαστε2 |
2nd person | στραβώνεστε, στραβωνόσαστε1 | θα στραβώνεστε, στραβωνόσαστε1 | στραβωνόσασταν, στραβωνόσαστε2 | |
3rd person | στραβώνονται | θα στραβώνονται | στραβώνονταν, στραβωνόντανε, στραβωνόντουσαν | |
Perfective | Dependent† | Simple future | Simple past (Aorist) | |
1st person | sg | στραβωθώ | θα στραβωθώ | στραβώθηκα |
2nd person | στραβωθείς | θα στραβωθείς | στραβώθηκες | |
3rd person | στραβωθεί | θα στραβωθεί | στραβώθηκε | |
1st person | pl | στραβωθούμε | θα στραβωθούμε | στραβωθήκαμε |
2nd person | στραβωθείτε | θα στραβωθείτε | στραβωθήκατε | |
3rd person | στραβωθούν, στραβωθούνε | θα στραβωθούν, θα στραβωθούνε | στραβώθηκαν, στραβωθήκανε | |
Imperative | Imperfective | Perfective | ||
2nd person | sg | —3 | στραβώσου | |
2nd person | pl | —3 | στραβωθείτε | |
Perfect tenses | ||||
Perfect | έχω στραβωθεί, έχεις στραβωθεί έχει στραβωθεί, … | |||
Future perfect | θα έχω στραβωθεί, θα έχεις στραβωθεί, θα έχει στραβωθεί, … | |||
Past perfect | είχα στραβωθεί, είχες στραβωθεί, είχε στραβωθεί, … | |||
Subjunctive | ||||
Continuous | The present tense form preceded by να, ας, etc | |||
Simple | The dependent form preceded by να, ας, etc | |||
Past perfect | The perfect tense form preceded by να, ας, etc | |||
When multiple forms are listed above the first will usually be the most common; additional forms may be rare and not given by all sources. | ||||
† The dependent form is not used independently, negative and tense forms of the verb are produced when the dependent is preceded by the appropriate particle. The dependent 3rd person singular, the non-finite form, is used with the auxiliary verb έχω in the most common perfect tense forms. 1. Colloquial forms 2. Identical to present tense form 3. The existence of these forms is doubtful | ||||
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative
Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.