βόσκω
See also: βοσκώ
Ancient Greek
Etymology
From Proto-Indo-European *gʷeh₃- with inchoative suffix -σκω (-skō). Cognates include βοῦς (boûs, “cow”) and Lithuanian gúotas.
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /bós.kɔː/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /ˈbos.ko/
- (4th CE Koine) IPA(key): /ˈβos.ko/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /ˈvos.ko/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /ˈvos.ko/
Verb
βόσκω • (bóskō)
Inflection
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | βόσκω | βόσκεις | βόσκει | βόσκετον | βόσκετον | βόσκομεν | βόσκετε | βόσκουσῐ(ν) | ||||
subjunctive | βόσκω | βόσκῃς | βόσκῃ | βόσκητον | βόσκητον | βόσκωμεν | βόσκητε | βόσκωσῐ(ν) | |||||
optative | βόσκοιμῐ | βόσκοις | βόσκοι | βόσκοιτον | βοσκοίτην | βόσκοιμεν | βόσκοιτε | βόσκοιεν | |||||
imperative | βόσκε | βοσκέτω | βόσκετον | βοσκέτων | βόσκετε | βοσκόντων | |||||||
middle/ passive |
indicative | βόσκομαι | βόσκῃ, βόσκει |
βόσκεται | βόσκεσθον | βόσκεσθον | βοσκόμεθᾰ | βόσκεσθε | βόσκονται | ||||
subjunctive | βόσκωμαι | βόσκῃ | βόσκηται | βόσκησθον | βόσκησθον | βοσκώμεθᾰ | βόσκησθε | βόσκωνται | |||||
optative | βοσκοίμην | βόσκοιο | βόσκοιτο | βόσκοισθον | βοσκοίσθην | βοσκοίμεθᾰ | βόσκοισθε | βόσκοιντο | |||||
imperative | βόσκου | βοσκέσθω | βόσκεσθον | βοσκέσθων | βόσκεσθε | βοσκέσθων | |||||||
active | middle/passive | ||||||||||||
infinitive | βόσκειν | βόσκεσθαι | |||||||||||
participle | m | βόσκων | βοσκόμενος | ||||||||||
f | βόσκουσᾰ | βοσκομένη | |||||||||||
n | βόσκον | βοσκόμενον | |||||||||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
Imperfect: ἔβοσκον, ἐβοσκόμην
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | ἔβοσκον | ἔβοσκες | ἔβοσκε(ν) | ἐβόσκετον | ἐβοσκέτην | ἐβόσκομεν | ἐβόσκετε | ἔβοσκον | ||||
middle/ passive |
indicative | ἐβοσκόμην | ἐβόσκου | ἐβόσκετο | ἐβόσκεσθον | ἐβοσκέσθην | ἐβοσκόμεθᾰ | ἐβόσκεσθε | ἐβόσκοντο | ||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
Future: βοσκήσω, βοσκήσομαι, βοσκηθήσομαι
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | βοσκήσω | βοσκήσεις | βοσκήσει | βοσκήσετον | βοσκήσετον | βοσκήσομεν | βοσκήσετε | βοσκήσουσῐ(ν) | ||||
optative | βοσκήσοιμῐ | βοσκήσοις | βοσκήσοι | βοσκήσοιτον | βοσκησοίτην | βοσκήσοιμεν | βοσκήσοιτε | βοσκήσοιεν | |||||
middle | indicative | βοσκήσομαι | βοσκήσῃ, βοσκήσει |
βοσκήσεται | βοσκήσεσθον | βοσκήσεσθον | βοσκησόμεθᾰ | βοσκήσεσθε | βοσκήσονται | ||||
optative | βοσκησοίμην | βοσκήσοιο | βοσκήσοιτο | βοσκήσοισθον | βοσκησοίσθην | βοσκησοίμεθᾰ | βοσκήσοισθε | βοσκήσοιντο | |||||
passive | indicative | βοσκηθήσομαι | βοσκηθήσῃ | βοσκηθήσεται | βοσκηθήσεσθον | βοσκηθήσεσθον | βοσκηθησόμεθᾰ | βοσκηθήσεσθε | βοσκηθήσονται | ||||
optative | βοσκηθησοίμην | βοσκηθήσοιο | βοσκηθήσοιτο | βοσκηθήσοισθον | βοσκηθησοίσθην | βοσκηθησοίμεθᾰ | βοσκηθήσοισθε | βοσκηθήσοιντο | |||||
active | middle | passive | |||||||||||
infinitive | βοσκήσειν | βοσκήσεσθαι | βοσκηθήσεσθαι | ||||||||||
participle | m | βοσκήσων | βοσκησόμενος | βοσκηθησόμενος | |||||||||
f | βοσκήσουσᾰ | βοσκησομένη | βοσκηθησομένη | ||||||||||
n | βοσκῆσον | βοσκησόμενον | βοσκηθησόμενον | ||||||||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
Aorist: ἐβόσκησᾰ, ἐβοσκησᾰ́μην, ἐβοσκήθην
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | ἐβόσκησᾰ | ἐβόσκησᾰς | ἐβόσκησε(ν) | ἐβοσκήσᾰτον | ἐβοσκησᾰ́την | ἐβοσκήσᾰμεν | ἐβοσκήσᾰτε | ἐβόσκησᾰν | ||||
subjunctive | βοσκήσω | βοσκήσῃς | βοσκήσῃ | βοσκήσητον | βοσκήσητον | βοσκήσωμεν | βοσκήσητε | βοσκήσωσῐ(ν) | |||||
optative | βοσκήσαιμῐ | βοσκήσειᾰς, βοσκήσαις |
βοσκήσειε(ν), βοσκήσαι |
βοσκήσαιτον | βοσκησαίτην | βοσκήσαιμεν | βοσκήσαιτε | βοσκήσειᾰν, βοσκήσαιεν | |||||
imperative | βόσκησον | βοσκησᾰ́τω | βοσκήσᾰτον | βοσκησᾰ́των | βοσκήσᾰτε | βοσκησᾰ́ντων | |||||||
middle | indicative | ἐβοσκησᾰ́μην | ἐβοσκήσω | ἐβοσκήσᾰτο | ἐβοσκήσᾰσθον | ἐβοσκησᾰ́σθην | ἐβοσκησᾰ́μεθᾰ | ἐβοσκήσᾰσθε | ἐβοσκήσᾰντο | ||||
subjunctive | βοσκήσωμαι | βοσκήσῃ | βοσκήσηται | βοσκήσησθον | βοσκήσησθον | βοσκησώμεθᾰ | βοσκήσησθε | βοσκήσωνται | |||||
optative | βοσκησαίμην | βοσκήσαιο | βοσκήσαιτο | βοσκήσαισθον | βοσκησαίσθην | βοσκησαίμεθᾰ | βοσκήσαισθε | βοσκήσαιντο | |||||
imperative | βόσκησαι | βοσκησᾰ́σθω | βοσκήσᾰσθον | βοσκησᾰ́σθων | βοσκήσᾰσθε | βοσκησᾰ́σθων | |||||||
passive | indicative | ἐβοσκήθην | ἐβοσκήθης | ἐβοσκήθη | ἐβοσκήθητον | ἐβοσκηθήτην | ἐβοσκήθημεν | ἐβοσκήθητε | ἐβοσκήθησᾰν | ||||
subjunctive | βοσκηθῶ | βοσκηθῇς | βοσκηθῇ | βοσκηθῆτον | βοσκηθῆτον | βοσκηθῶμεν | βοσκηθῆτε | βοσκηθῶσῐ(ν) | |||||
optative | βοσκηθείην | βοσκηθείης | βοσκηθείη | βοσκηθεῖτον, βοσκηθείητον |
βοσκηθείτην, βοσκηθειήτην |
βοσκηθεῖμεν, βοσκηθείημεν |
βοσκηθεῖτε, βοσκηθείητε |
βοσκηθεῖεν, βοσκηθείησᾰν | |||||
imperative | βοσκήθητῐ | βοσκηθήτω | βοσκήθητον | βοσκηθήτων | βοσκήθητε | βοσκηθέντων | |||||||
active | middle | passive | |||||||||||
infinitive | βοσκῆσαι | βοσκήσᾰσθαι | βοσκηθῆναι | ||||||||||
participle | m | βοσκήσᾱς | βοσκησᾰ́μενος | βοσκηθείς | |||||||||
f | βοσκήσᾱσᾰ | βοσκησᾰμένη | βοσκηθεῖσᾰ | ||||||||||
n | βοσκῆσᾰν | βοσκησᾰ́μενον | βοσκηθέν | ||||||||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
Perfect: βεβόσκηκᾰ, βεβόσκημαι
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | βεβόσκηκᾰ | βεβόσκηκᾰς | βεβόσκηκε(ν) | βεβοσκήκᾰτον | βεβοσκήκᾰτον | βεβοσκήκᾰμεν | βεβοσκήκᾰτε | βεβοσκήκᾱσῐ(ν) | ||||
subjunctive | βεβοσκήκω | βεβοσκήκῃς | βεβοσκήκῃ | βεβοσκήκητον | βεβοσκήκητον | βεβοσκήκωμεν | βεβοσκήκητε | βεβοσκήκωσῐ(ν) | |||||
optative | βεβοσκήκοιμῐ, βεβοσκηκοίην |
βεβοσκήκοις, βεβοσκηκοίης |
βεβοσκήκοι, βεβοσκηκοίη |
βεβοσκήκοιτον | βεβοσκηκοίτην | βεβοσκήκοιμεν | βεβοσκήκοιτε | βεβοσκήκοιεν | |||||
imperative | βεβόσκηκε | βεβοσκηκέτω | βεβοσκήκετον | βεβοσκηκέτων | βεβοσκήκετε | βεβοσκηκόντων | |||||||
middle/ passive |
indicative | βεβόσκημαι | βεβόσκησαι | βεβόσκηται | βεβόσκησθον | βεβόσκησθον | βεβοσκήμεθᾰ | βεβόσκησθε | βεβόσκηνται | ||||
subjunctive | βεβοσκημένος ὦ | βεβοσκημένος ᾖς | βεβοσκημένος ᾖ | βεβοσκημένω ἦτον | βεβοσκημένω ἦτον | βεβοσκημένοι ὦμεν | βεβοσκημένοι ἦτε | βεβοσκημένοι ὦσῐ(ν) | |||||
optative | βεβοσκημένος εἴην | βεβοσκημένος εἴης | βεβοσκημένος εἴη | βεβοσκημένοι εἴητον/εἶτον | βεβοσκημένω εἰήτην/εἴτην | βεβοσκημένοι εἴημεν/εἶμεν | βεβοσκημένοι εἴητε/εἶτε | βεβοσκημένοι εἴησᾰν/εἶεν | |||||
imperative | βεβόσκησο | βεβοσκήσθω | βεβόσκησθον | βεβοσκήσθων | βεβόσκησθε | βεβοσκήσθων | |||||||
active | middle/passive | ||||||||||||
infinitive | βεβοσκηκέναι | βεβοσκῆσθαι | |||||||||||
participle | m | βεβοσκηκώς | βεβοσκημένος | ||||||||||
f | βεβοσκηκυῖᾰ | βεβοσκημένη | |||||||||||
n | βεβοσκηκός | βεβοσκημένον | |||||||||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
Pluperfect: ἐβεβοσκήκειν, ἐβεβοσκήμην
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | ἐβεβοσκήκειν, ἐβεβοσκήκη |
ἐβεβοσκήκεις, ἐβεβοσκήκης |
ἐβεβοσκήκει(ν) | ἐβεβοσκήκετον | ἐβεβοσκηκέτην | ἐβεβοσκήκεμεν | ἐβεβοσκήκετε | ἐβεβοσκήκεσᾰν | ||||
middle/ passive |
indicative | ἐβεβοσκήμην | ἐβεβόσκησο | ἐβεβόσκητο | ἐβεβόσκησθον | ἐβεβοσκήσθην | ἐβεβοσκήμεθᾰ | ἐβεβόσκησθε | ἐβεβόσκηντο | ||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
Descendants
- Greek: βόσκω (vósko)
Related terms
- βοτάνη (botánē)
- βοτήρ (botḗr)
- πουλυβότειρα (poulubóteira)
References
- βόσκω in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
- βόσκω in Liddell & Scott (1889) An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
- βόσκω in Autenrieth, Georg (1891) A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
- βόσκω in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
- βόσκω in Cunliffe, Richard J. (1924) A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
- βόσκω in the Diccionario Griego–Español en línea (2006–2019)
- G1006 in Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible, 1979
- Beekes, Robert S. P. (2010) Etymological Dictionary of Greek (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 10), with the assistance of Lucien van Beek, Leiden, Boston: Brill, →ISBN
Greek
Etymology
From Ancient Greek βόσκω (bóskō, “to feed, to graze”)
Conjugation
βόσκω
Present → | Imperfect → | Continuous future → | Continuous subjunctive → | Imperative → | |
1s | βόσκω | έβοσκα | θα βόσκω | να βόσκω | |
2s | βόσκεις | έβοσκες | θα βόσκεις | να βόσκεις | βόσκε |
3s | βόσκει | έβοσκε | θα βόσκει | να βόσκει | |
1p | βόσκουμε, βόσκομε | βόσκαμε | θα βόσκουμε, βόσκομε | να βόσκουμε, βόσκομε | |
2p | βόσκετε | βόσκατε | θα βόσκετε | να βόσκετε | βόσκετε |
3p | βόσκουν, βόσκουνε | έβοσκαν, βόσκαν, βόσκανε | θα βόσκουν, βόσκουνε | να βόσκουν, βόσκουνε | |
Dependent † | Simple past → | Simple future → | Simple subjunctive → | Imperative → | |
1s | βοσκήσω | βόσκησα | θα βοσκήσω | να βοσκήσω | |
2s | βοσκήσεις | βόσκησες | θα βοσκήσεις | να βοσκήσεις | βόσκησε |
3s | βοσκήσει | βόσκησε | θα βοσκήσει | να βοσκήσει | |
1p | βοσκήσουμε, βοσκήσομε | βοσκήσαμε | θα βοσκήσουμε, βοσκήσομε | να βοσκήσουμε, βοσκήσομε | |
2p | βοσκήσετε | βοσκήσατε | θα βοσκήσετε | να βοσκήσετε | βοσκήστε |
3p | βοσκήσουν, βοσκήσουνε | βόσκησαν, βοσκήσαν, βοσκήσανε | θα βοσκήσουν, βοσκήσουνε | να βοσκήσουν, βοσκήσουνε | |
Perfect → | Pluperfect → | Future perfect → | Subjunctive → | ||
1s | έχω βοσκήσει | είχα βοσκήσει | θα έχω βοσκήσει | να έχω βοσκήσει | |
2s | έχεις βοσκήσει | είχες βοσκήσει | θα έχεις βοσκήσει | να έχεις βοσκήσει | |
3s | έχει βοσκήσει | είχε βοσκήσει | θα έχει βοσκήσει | να έχει βοσκήσει | |
1p | έχουμε βοσκήσει | είχαμε βοσκήσει | θα έχουμε βοσκήσει | να έχουμε βοσκήσει | |
2p | έχετε βοσκήσει | είχατε βοσκήσει | θα έχετε βοσκήσει | να έχετε βοσκήσει | |
3p | έχουν βοσκήσει | είχαν βοσκήσει | θα έχουν βοσκήσει | να έχουν βοσκήσει | |
Participle: | βόσκοντας | Non-finite ‡ | βοσκήσει | 112, 1h | |
This table is templatised, some forms shown may be rare or non-existent. Multiple forms are usually shown in order of reducing frequency. † The dependent is not used alone, it is used to form future simple, perfective subjunctive and other forms. ‡ The non-finite or aorist infinitive form is the same as the 3rd person singular dependent form, used with the auxiliary verb έχω (écho) it produces perfect tense forms. | |||||
Related terms
- βοσκή f (voskí, “pasture, grass”)
- βοσκός m (voskós, “shepherd”)
- βοσκόπουλο m (voskópoulo, “shepherd boy”)
- βοσκοτόπι n (voskotópi, “pasture”)
- βοσκήσιμος (voskísimos, “suitable for pasture”)
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative
Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.