kluts
Nederlands
Woordafbreking
- kluts
Woordherkomst en -opbouw
- Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘koppeling’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1936 [1]
Werkwoord
vervoeging van |
---|
klutsen |
kluts
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van klutsen
- Ik kluts.
- gebiedende wijs van klutsen
- Kluts!
- (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van klutsen
- Kluts je?
enkelvoud | meervoud | |
---|---|---|
naamwoord | kluts | klutsen |
verkleinwoord | klutsje | klutsjes |
Zelfstandig naamwoord
kluts v/m
- ritmische beweging, slag
- Hij is de kluts kwijt. [2]
- chaotische situatie in het voetbal
Uitdrukkingen en gezegden
- de kluts kwijtraken
niet meer weten wat men doet
- De Hippo scheen nu helemaal de kluts kwijt te zijn. Hij wriemelde met zijn staart. Hij knipperde met zijn oogjes. De vin op zijn rug trilde van zenuwachtigheid. [3]
Gangbaarheid
- Het woord kluts staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.
- In onderzoek van het Centrum voor Leesonderzoek uit 2013 werd 'kluts' herkend door:
100 % | van de Nederlanders; |
99 % | van de Vlamingen. |
Verwijzingen
- "kluts" in: Sijs, N. van der Chronologisch woordenboek. De ouderdom en herkomst van onze woorden en betekenissen. 2e druk (2002) Veen, Amsterdam / Antwerpen; op website dbnl.org; ISBN 90 204 2045 3
- De kluts kwijtraken
- Herzen, Frank De zoon van de woordbouwer 1970 ISBN 9062805450 pagina 64
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative
Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.