περιπατητικός
Ancient Greek
Etymology
From περῐπᾰτέω (peripatéō, “I walk around”) + -τῐκός (-tikós, “verbal adjective suffix”).
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /pe.ri.pa.tɛː.ti.kós/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /pɛ.ri.pa.te.tiˈkos/
- (4th CE Koine) IPA(key): /pe.ri.pa.ti.tiˈkos/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /pe.ri.pa.ti.tiˈkos/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /pe.ri.pa.ti.tiˈkos/
Adjective
περῐπᾰτητῐκός • (peripatētikós) m (feminine περῐπᾰτητῐκή, neuter περῐπᾰτητῐκόν); first/second declension
- Given to walking around
Usage notes
Aristotle and his followers were called περῐπᾰτητῐκοί (peripatētikoí), in reference to their teaching and learning while walking around.
Inflection
Number | Singular | Dual | Plural | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Case/Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |||||
Nominative | περῐπᾰτητῐκός peripatētikós |
περῐπᾰτητῐκή peripatētikḗ |
περῐπᾰτητῐκόν peripatētikón |
περῐπᾰτητῐκώ peripatētikṓ |
περῐπᾰτητῐκᾱ́ peripatētikā́ |
περῐπᾰτητῐκώ peripatētikṓ |
περῐπᾰτητῐκοί peripatētikoí |
περῐπᾰτητῐκαί peripatētikaí |
περῐπᾰτητῐκᾰ́ peripatētiká | |||||
Genitive | περῐπᾰτητῐκοῦ peripatētikoû |
περῐπᾰτητῐκῆς peripatētikês |
περῐπᾰτητῐκοῦ peripatētikoû |
περῐπᾰτητῐκοῖν peripatētikoîn |
περῐπᾰτητῐκαῖν peripatētikaîn |
περῐπᾰτητῐκοῖν peripatētikoîn |
περῐπᾰτητῐκῶν peripatētikôn |
περῐπᾰτητῐκῶν peripatētikôn |
περῐπᾰτητῐκῶν peripatētikôn | |||||
Dative | περῐπᾰτητῐκῷ peripatētikôi |
περῐπᾰτητῐκῇ peripatētikêi |
περῐπᾰτητῐκῷ peripatētikôi |
περῐπᾰτητῐκοῖν peripatētikoîn |
περῐπᾰτητῐκαῖν peripatētikaîn |
περῐπᾰτητῐκοῖν peripatētikoîn |
περῐπᾰτητῐκοῖς peripatētikoîs |
περῐπᾰτητῐκαῖς peripatētikaîs |
περῐπᾰτητῐκοῖς peripatētikoîs | |||||
Accusative | περῐπᾰτητῐκόν peripatētikón |
περῐπᾰτητῐκήν peripatētikḗn |
περῐπᾰτητῐκόν peripatētikón |
περῐπᾰτητῐκώ peripatētikṓ |
περῐπᾰτητῐκᾱ́ peripatētikā́ |
περῐπᾰτητῐκώ peripatētikṓ |
περῐπᾰτητῐκούς peripatētikoús |
περῐπᾰτητῐκᾱ́ς peripatētikā́s |
περῐπᾰτητῐκᾰ́ peripatētiká | |||||
Vocative | περῐπᾰτητῐκέ peripatētiké |
περῐπᾰτητῐκή peripatētikḗ |
περῐπᾰτητῐκόν peripatētikón |
περῐπᾰτητῐκώ peripatētikṓ |
περῐπᾰτητῐκᾱ́ peripatētikā́ |
περῐπᾰτητῐκώ peripatētikṓ |
περῐπᾰτητῐκοί peripatētikoí |
περῐπᾰτητῐκαί peripatētikaí |
περῐπᾰτητῐκᾰ́ peripatētiká | |||||
Derived forms | Adverb | Comparative | Superlative | |||||||||||
περῐπᾰτητῐκῶς peripatētikôs |
— | — | ||||||||||||
Notes: |
|
Descendants
- → Latin: peripatēticus
References
- περιπατητικός in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
- περιπατητικός in Liddell & Scott (1889) An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
- περιπατητικός in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
- περιπατητικός in Trapp, Erich, et al. (1994–2007) Lexikon zur byzantinischen Gräzität besonders des 9.-12. Jahrhunderts [the Lexicon of Byzantine Hellenism, Particularly the 9th–12th Centuries], Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative
Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.