βρέμω
Ancient Greek
Etymology
From Proto-Indo-European *bʰrem-. Cognates include Latin fremō, Middle High German bremen, and obsolete English breme (“famous; tempestuous”).
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /bré.mɔː/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /ˈbrɛ.mo/
- (4th CE Koine) IPA(key): /ˈβre.mo/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /ˈvre.mo/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /ˈvre.mo/
Inflection
Present: βρέμω, βρέμομαι
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | βρέμω | βρέμεις | βρέμει | βρέμετον | βρέμετον | βρέμομεν | βρέμετε | βρέμουσῐ(ν) | ||||
subjunctive | βρέμω | βρέμῃς | βρέμῃ | βρέμητον | βρέμητον | βρέμωμεν | βρέμητε | βρέμωσῐ(ν) | |||||
optative | βρέμοιμῐ | βρέμοις | βρέμοι | βρέμοιτον | βρεμοίτην | βρέμοιμεν | βρέμοιτε | βρέμοιεν | |||||
imperative | βρέμε | βρεμέτω | βρέμετον | βρεμέτων | βρέμετε | βρεμόντων | |||||||
middle/ passive |
indicative | βρέμομαι | βρέμῃ, βρέμει |
βρέμεται | βρέμεσθον | βρέμεσθον | βρεμόμεθᾰ | βρέμεσθε | βρέμονται | ||||
subjunctive | βρέμωμαι | βρέμῃ | βρέμηται | βρέμησθον | βρέμησθον | βρεμώμεθᾰ | βρέμησθε | βρέμωνται | |||||
optative | βρεμοίμην | βρέμοιο | βρέμοιτο | βρέμοισθον | βρεμοίσθην | βρεμοίμεθᾰ | βρέμοισθε | βρέμοιντο | |||||
imperative | βρέμου | βρεμέσθω | βρέμεσθον | βρεμέσθων | βρέμεσθε | βρεμέσθων | |||||||
active | middle/passive | ||||||||||||
infinitive | βρέμειν | βρέμεσθαι | |||||||||||
participle | m | βρέμων | βρεμόμενος | ||||||||||
f | βρέμουσᾰ | βρεμομένη | |||||||||||
n | βρέμον | βρεμόμενον | |||||||||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
Imperfect: ἔβρεμον, ἐβρεμόμην
number | singular | dual | plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
first | second | third | second | third | first | second | third | ||||||
active | indicative | ἔβρεμον | ἔβρεμες | ἔβρεμε(ν) | ἐβρέμετον | ἐβρεμέτην | ἐβρέμομεν | ἐβρέμετε | ἔβρεμον | ||||
middle/ passive |
indicative | ἐβρεμόμην | ἐβρέμου | ἐβρέμετο | ἐβρέμεσθον | ἐβρεμέσθην | ἐβρεμόμεθᾰ | ἐβρέμεσθε | ἐβρέμοντο | ||||
Notes: | This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation. |
Related terms
- βροντή (brontḗ)
References
- βρέμω in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
- βρέμω in Liddell & Scott (1889) An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
- βρέμω in Autenrieth, Georg (1891) A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
- βρέμω in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
- βρέμω in Cunliffe, Richard J. (1924) A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
- βρέμω in the Diccionario Griego–Español en línea (2006–2019)
- βρέμω in Slater, William J. (1969) Lexicon to Pindar, Berlin: Walter de Gruyter
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative
Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.