mortinto
Esperanto
Etymology
singular past nominal active participle of morti
Pronunciation
Audio (file)
Noun
mortinto (accusative singular mortinton, plural mortintoj, accusative plural mortintojn)
- dead person
- 1906, Kabe, “Fabelo pri iu, kiu migris por ekkoni timon”, in Elektitaj Fabeloj, translation of original by Brothers Grimm:
- Li iris al la fajro, varmigis sian manon kaj metis ĝin sur la vizaĝon de la mortinto, sed la kadavro restis malvarma.
- He went to the fire, warmed his hand and put it on the dead man's face, but the corpse stayed cold.
- La mortintoj ne atestas.
- Dead men tell no tales.
-
Synonyms
- kadavro
- mortulo
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative
Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.