aklamacja
aklamacja (Polnisch)
Substantiv, f
Singular | Plural | |
---|---|---|
Nominativ | aklamacja | aklamacje |
Genitiv | aklamacji | aklamacji |
Dativ | aklamacji | aklamacjom |
Akkusativ | aklamację | aklamacje |
Instrumental | aklamacją | aklamacjami |
Lokativ | aklamacji | aklamacjach |
Vokativ | aklamacjo | aklamacje |
Worttrennung:
- a·kla·ma·cja, Plural: a·kla·ma·cje
Aussprache:
- IPA: [aklaˈmat͡sja]
- Hörbeispiele:
aklamacja (Info)
Bedeutungen:
- [1] veraltet: freudiger Ausruf von Verehrung und/oder Lobpreisung; Akklamation
- [2] veraltet, heute nur noch in der Wendung »przez aklamację«: Zuruf von Zustimmung; Akklamation
- [3] Religion, speziell Christentum: Akklamation
Herkunft:
- Entlehnung aus dem lateinischen acclamatio → la[1]
Oberbegriffe:
- [1] okrzyk
- [3] formuła
Beispiele:
- [1]
Redewendungen:
- [2] przez aklamację
Charakteristische Wortkombinationen:
- [1] witać kogoś aklamacją
- [3] aklamacja liturgiczna
Wortbildungen:
- [2] aklamacyjny
Übersetzungen
|
Referenzen und weiterführende Informationen:
- [2] Polnischer Wikipedia-Artikel „aklamacja“
- [3] Polnischer Wikipedia-Artikel „aklamacja (liturgia)“
- [2] PONS Polnisch-Deutsch, Stichwort: „aklamacja“
- [2] Słownik Języka Polskiego – PWN: „aklamacja“
- [2] Stanisław Dubisz: Uniwersalny słownik języka polskiego. 1. Auflage. Band 1 A–G, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 83-01-13858-0, Seite 34–35.
- [1–3] Mirosław Bańko: Wielki słownik wyrazów obcych PWN. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-14455-5, Seite 28.
- [2, 3] Mirosław Bańko: Inny słownik języka polskiego. 1. Auflage. Band 1 A–Ó, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000, ISBN 83-01-12826-7, Seite 13.
- [1, 2] Halina Zgółkowa: Praktyczny słownik współczesnej polszczyzny. Band 1 a – amyloza, Wydawnictwo „Kurpisz“, Poznań 1994, ISBN 83-86600-22-5, Seite 150.
- [1, 2] Słownik Języka Polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego: „aklamacja“
- [1, 2] Witold Doroszewski: Słownik języka polskiego. Band 1–11, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1997, ISBN 83-01-12321-4 (elektronischer Reprint; Erstdruck 1958–1969) „aklamacja“
- [1, 2] Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki: Słownik języka polskiego. Band 1 A–G, Warszawa 1900 (Digitalisat), Seite 17.
- [1, 2] Aleksander Zdanowicz et. al.: Słownik języka polskiego. Obejmujący: oprócz zbioru właściwie polskich, znaczną liczbę wyrazów z obcych języków polskiemu przyswojonych: nomenklatury tak dawne, jak też nowo w użycie wprowadzone różnych nauk, umiejętności, sztuk i rzemiosł: nazwania monet, miar i wag główniejszych krajów i prowincji; mitologję plemion słowiańskich i innych ważniejszych, tudzież oddzielną tablicę słów polskich nieforemnych z ich odmianą. Część I: A–O, Wilno 1861 (Digitalisat), Seite 11.
- [1, 2] Samuel Bogumił Linde: Słownik języka polskiego. Band 1, Teil 1 (Volumen I) A–F, Drukarnia XX. Piiarów, Warszawa 1807, „aklamacya“, Seite 9.
- [*] Słownik Ortograficzny – PWN: „aklamacja“
Quellen:
- Mirosław Bańko: Wielki słownik wyrazów obcych PWN. 1. Auflage. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, ISBN 978-83-01-14455-5, Seite 28.
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative
Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.