Walter De Buck

Walter De Buck (Gent, 13 juli 1934 – aldaar, 21 december 2014) was een Vlaams kunstenaar. Hij hield zich met verschillende kunsten bezig, zowel tekenen, schilderen, beeldhouwen, volksmuziek als toneel. Hij blies met zijn volksliederen, waarvan "'t Vliegerke" zijn bekendste werd, die hij zong bij de Sint-Jacobskerk, de Gentse Feesten nieuw leven in.[1][2] Hij haalde liedjes van Karel Waeri uit de vergetelheid en schreef er ook zelf.[3]

Beeldhouwwerk bij de Sint-Jacobskerk voor Karel Waeri, tekstschrijver van 't Vliegerke
Walter De Buck boegbeeld
'Brug der Keizerlijke Geneugten' over de Lieve in Gent, versierd met beeldhouwwerk van Walter De Buck, met op de achtergrond het Rabot.

Levensloop

De Buck was de zoon van Johanna Collumbien en Leonard De Buck. Zijn vader was een kunstschilder, die aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten van Gent leraar tekenkunst was. Aan deze academie volgde Walter De Buck ook een opleiding, die hij in 1954 met grootste onderscheiding voltooide.

De Buck debuteerde op de wereldtentoonstelling van 1958 als beeldhouwer. Hij kreeg verscheidene prijzen voor zijn beeldhouwkunst, een ervan leverde hem een beurs voor een studiereis van een jaar naar India op. Hij zou verdere tochten naar India en het Nabije Oosten ondernemen, waardoor zijn beeldende kunst, zijn muziek en zijn maatschappijvisie behoorlijk werden beïnvloed.

In 1962 stichtte hij met enkele vrienden de vzw Trefpunt, een ontmoetingsplaats voor kunstenaars en een organisatie voor promotie en verspreiding van de kunst. Deze vzw is tegenwoordig organisator van de Gentse Feesten.

In 1968 werden onder de socialistische minister van Justitie Alfons Vranckx in een tentoonstelling te Gent 9 tekeningen van hem in beslag genomen wegens onzedelijkheid; hij werd ervoor veroordeeld.

In 1969 lag hij mee aan de nieuwe start van de Gentse Feesten, aanvankelijk rond Sint-Jacobs.[4] Later zou dit gebeuren tot het grote festival uitgroeien dat het tegenwoordig is. Hij legde zich opnieuw toe op het zingen. In 1984 trok hij zich terug uit vzw Trefpunt om opnieuw meer aandacht aan het beeldhouwen te besteden. De daaropvolgende periode was hij actief in diverse Gentse beeldhouwprojecten, zoals de brug der Keizerlijke Geneugten, en werkte hij regelmatig voor de stad Gent.

De kunstenaar ontwierp het beeldje dat jaarlijks op de Gentse Feesten uitgereikt wordt bij de "Prijs voor de Democratie" van Democratie 2000.

In de zomer van 2014 werd hij gehuldigd voor zijn 80e verjaardag en opende hij de 45e uitgave van de Gentse Feesten.[5]

Walter De Buck leed al sedert 2013 aan de ziekte van Alzheimer, maar is op 80-jarige leeftijd aan de gevolgen van slokdarmkanker overleden.[6]

Eerbetoon

In 2017 werd een stuk plein nabij de Sint-Jacobskerk in Gent omgedoopt in Walter De Buckplein.[7]

Albums

  • 'k ben al zo lang op weg geweest (Philips, 1971)
  • 'k zou zo gere wille leve (Philips, 1972)
  • Het nieuwe paradijs (Philips, 1974)
  • De Volkszanger (Philips, 1976)
  • De realiteit (Philips, 1979)
  • Portret (2LP, 1979)
  • De Nieuwe Zondvloed (CNR, 1984)
  • Karel Waeri "Den Gentschen Béranger" (BRT, 1986)
  • Bokkesprongen (1991)
  • Den Doender (Parsifal, 1999)
  • Te land en te Water - The Friendly Port - De Haven van Gent (Parsifal, 2000)
  • Paradijsvogels (Parsifal, 2005)

Trivia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.